NOLUYOR BİZE...

  Etrafınıza bir bakın. Ama gerçekten bakın. Gördüğünüz şey insanlar mı, yoksa birbirinin üzerine boca edilmiş, seri üretim hayaller ve kopyalanmış kimlikler mi?

Bugün "kendin olmak" bir lüks değil, bir savaş ilanıdır! Çünkü dünya, sizi doğduğunuz andan itibaren bir kalıba dökme konusunda uzmanlaşmış bir fabrikadır.

Modern dünya, size nasıl giyinmeniz, neye gülmeniz ve hangi maskeyi takmanız gerektiğini fısıldamıyor; bunu size haykırıyor!

Herkes bir başkasının hayatını yaşıyor, bir başkasının başarısına hasetleniyor ve bir başkasının kelimeleriyle konuşuyor. Siz neredesiniz? Bu gürültünün içinde sizin sesiniz hangisi?

Friedrich Nietzsche, "Sürüden ayrılanın vay haline!" diye uyarmıştı bizi. Toplum, kendine benzemeyeni dışlar, aşağılar ve "anormal" ilan eder. Ama sormanız gereken asıl soru şudur: Bu kadar "normal" insanın olduğu bir dünyada neden bu kadar mutsuzuz? Neden her köşe başında bir varoluş krizi bekliyor bizi

Çünkü kendinizden vazgeçtiğiniz her an, ruhunuzdan bir parçayı o kalabalığa kurban ediyorsunuz.

"Cehennem başkalarıdır." Eğer hayatınızı başkalarının gözündeki yansımanıza göre inşa ederseniz, o cehennemin başrol oyuncusu olursunuz. Başkalarının onayını almak için giydiğiniz o şık elbiseler, aslında sizin özgürlüğünüzü bağlayan birer kefendir.

Kendine dürüst olmayan bir adamın, tüm dünyaya dürüst olması beklenemez. Siz, kendinizi başkalarının beklentilerine feda ederken, aslında hiç var olmamış birinin yasını tutuyorsunuz.

Bırakın sizi sevmesinler, bırakın anlamasınlar. Ama ne olur, günün sonunda başınızı yastığa koyduğunuzda, en azından kendinize "Ben bugün bendim," diyebilme cesaretini gösterin.